Jak skorzystać z systemu opustu, a jak z netbillingu?

Właściciele małych instalacji fotowoltaicznych mogą skorzystać z preferencyjnego, bezgotówkowego rozliczenia energii pobieranej z sieci.

Przeczytaj

Właściciel mikroinstalacji fotowoltaicznej (PV) o mocy do 50 kWp może zostać prosumentem i korzystać z preferencyjnego systemu rozliczeń energii, tzw. systemu opustu. Prosument to jednocześnie producent i konsument energii. Od kwietnia 2022 roku nowy prosument nie może korzystać już z systemu opustu lecz systemu netbillingu

Preferencyjny system rozliczeń energii stworzono specjalnie dla prosumentów. Aby z niego korzystać, niezbędne było podpisanie umowy kompleksowej o świadczenie usług dystrybucji i sprzedaży energii elektrycznej w ramach jednej umowy. Podpisuje się ją z lokalnym zakładem energetycznym.
Na podstawie aktualnych zapisów Ustawy o odnawialnych źródłach energii (tzw. OZE), prosumentem może być osoba fizyczna lub prawna nieprowadząca działalności gospodarczej.

W praktyce prosumentami są głównie osoby fizyczne.
System opustu możliwy jest także w przypadku:
  • jednostek samorządu terytorialnego
  • wspólnot mieszkaniowych
  • związków wyznaniowych

Formalności związane z wykonaniem mikroinstalacji PV i skorzystaniem z systemu opustu są znikome. Sprowadzają się do zgłoszenia tego faktu w zakładzie energetycznym i oraz podpisania stosownego aneksu do umowy kompleksowej.


System opustu to bezgotówkowe rozliczenie ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta z sieci oraz wyprodukowanej we własnej mikroinstalacji i wprowadzonej do sieci. Rozliczenie to odbywa się w cyklu rocznym. Rachunki za energię elektryczną mogą być jednak wystawiane tradycyjnie, czyli w cyklu miesięcznym, dwumiesięcznym lub półrocznym, zależnie od zapisów w umowie. Po roku sprzedawca energii zobowiązany jest wykonać rozliczenie energii wprowadzonej do sieci oraz pobranej. Przy czym dla instalacji o mocy do 10 kWp za 1 kWh oddaną do sieci prosument może odebrać 0,8 kWh. Dla instalacji o większej mocy (do 50 kWp) obowiązuje współczynnik 0,7.

Przy takim sposobie rozliczenia najkorzystniej jest jak najwięcej energii z domowej instalacji PV konsumować w czasie rzeczywistym. Jeśli najpierw oddamy energię do sieci, a później ją pobierzemy, to przy rozliczeniu stracimy jej 20% (w instalacjach PV do 10 kWp). Statystycznie, bieżąca konsumpcja własna energii w domach jednorodzinnych wynosi 10-20%, ale już zastosowanie pompy ciepła pozwala na dwukrotne jej zwiększenie. Natomiast w przypadku dodatkowego chłodzenia autokonsumpcja może sięgnąć około 40%.

Rzeczywisty współczynnik opustu, uwzględniający również autokonsumpcję energii elektrycznej wynosi odpowiednio:

  • 82% przy konsumpcji własnej wynoszącej 10%
  • 84% przy konsumpcji własnej wynoszącej 20%
  • 88% przy konsumpcji własnej wynoszącej 40%
Ułatwienia dla prosumentów

Rozliczając się w ramach systemu opustu, prosument nie uiszcza opłaty za energię czy opłaty dystrybucyjnej za ponownie pobraną energię. Nie płaci również żadnej dodatkowej opłaty na rzecz sprzedawcy z tytułu rozliczania energii.

System opustu

Należy zaznaczyć, że po roku niewykorzystany w ramach opustu nadmiar energii elektrycznej „przepada”. Z tego względu moc instalacji PV powinna być optymalnie dobrana do przewidywanego zużycia energii.

W przeciwnym razie nadwyżki energii przejmuje sprzedawca energii, a opłacalność instalacji ulega pogorszeniu.

System net-billingu

System net-billingu to wartościowe rozliczenie energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta i wprowadzonej do sieci. W odróżnieniu od systemu opustu nie polega on na odbiorze określonej ilości energii, lecz na sprzedaży nadwyżek energii po cenach rynkowych oraz zakupie energii pobieranej z sieci według taryfy sprzedawcy.

Wartość energii oddanej do sieci trafia na tzw. depozyt prosumencki, czyli wirtualne konto, z którego środki mogą być wykorzystywane do pokrycia kosztów energii pobieranej z sieci. Obecnie wartość energii wprowadzanej do sieci jest dodatkowo powiększana (premia ok. 23%), co poprawia opłacalność systemu.

W systemie net-billingu kluczowe znaczenie ma cena energii. Może ona być rozliczana:

  • według średniej ceny miesięcznej (RCEm),
  • lub według ceny godzinowej (RCE), zależnej od sytuacji rynkowej.

W przypadku rozliczeń godzinowych energia oddawana do sieci w godzinach dużej produkcji (np. w południe latem) ma niższą wartość, natomiast energia pobierana wieczorem lub zimą jest kupowana po wyższych cenach. Oznacza to, że nie opłaca się oddawać energii do sieci i później jej odkupywać – znacznie korzystniejsze jest zużycie jej na miejscu.


Znaczenie autokonsumpcji

W systemie net-billingu szczególnego znaczenia nabiera autokonsumpcja, czyli bieżące wykorzystanie energii wyprodukowanej przez instalację PV w budynku.

Im większa autokonsumpcja:

  • tym mniej energii trafia do sieci po niższej cenie,
  • tym mniej energii trzeba kupować po wyższej cenie,
  • tym wyższa opłacalność całej instalacji.

W typowych domach autokonsumpcja bez dodatkowych rozwiązań wynosi około 10–20%. Jednak:

  • zastosowanie pompy ciepła może ją znacząco zwiększyć,
  • dodatkowe wykorzystanie energii (np. chłodzenie, przygotowanie ciepłej wody) pozwala osiągnąć poziomy rzędu 30–40%,
  • zastosowanie magazynu energii i systemu zarządzania energią może jeszcze bardziej zwiększyć wykorzystanie energii na miejscu.

Jak zwiększyć autokonsumpcję?

Największe korzyści w systemie net-billingu osiąga się wtedy, gdy instalacja PV współpracuje z innymi elementami systemu energetycznego budynku. W szczególności:

  • pompa ciepła zużywa energię w czasie jej produkcji,
  • magazyn energii pozwala przesunąć zużycie na wieczór,
  • ładowanie samochodu elektrycznego zwiększa zużycie dzienne,
  • system zarządzania energią (HEMS) automatycznie steruje urządzeniami,
  • możliwe jest przesuwanie pracy urządzeń (np. pralka, zmywarka) na godziny produkcji PV.

Dlatego instalacja PV powinna być projektowana jako element zintegrowanego systemu energetycznego budynku, a nie jako samodzielne źródło energii.


Co dzieje się z nadwyżkami energii?

Środki zgromadzone w depozycie prosumenckim mogą być wykorzystane na pokrycie kosztów energii pobieranej z sieci. W przypadku ich niewykorzystania możliwy jest częściowy zwrot środków, jednak nie obejmuje on całości zgromadzonej wartości.

Oznacza to, że:

  • przewymiarowanie instalacji PV może pogorszyć opłacalność,
  • kluczowe jest dopasowanie instalacji do rzeczywistego zużycia energii,
  • jeszcze ważniejsze jest zwiększenie autokonsumpcji.

Kluczowa zasada net-billingu

W systemie net-billingu obowiązuje prosta zasada:

Im więcej energii zużyjesz na miejscu, tym większe korzyści daje instalacja PV.

Dlatego najbardziej efektywne są rozwiązania, które łączą:

  • fotowoltaikę,
  • pompę ciepła,
  • magazyn energii,
  • inteligentne zarządzanie energią.

To podejście jest fundamentem nowoczesnych budynków – takich jak standard EU30 – które nie tylko zużywają energię, ale także ją produkują i aktywnie nią zarządzają.